Recensie:
Juffenballet van Maas theater en dans en BonteHond

 

Hieronder vind je de recensies door de Podiumkids Kinderjury over de voorstellingen Juffenballet van Maas theater en dans en BonteHond.

Recensie door Boet

Door: Boet 

Leeftijd: 11 jaar

Gezien in: Wilminktheater, Enschede        

Wanneer: 9 februari 2020

Het verhaal gaat over 6 juffen en 1 directrice. In het begin zie je dat er een nieuwe juf bij komt: juffrouw Klaproos of gewoon juf Roos. Juf Roos raakt al snel bevriend met juf Maanzaad (de directrice). Juf Maanzaad is een echte hippie, ze houdt van de natuur, kinderen, boeken etc. Maar de anderen juffen mogen haar niet, zij houden niet van lieve regels, natuur en kinderen. Ze willen juf Maanzaad zo snel mogelijk weg hebben zodat ze hun eigen regeltjes kunnen maken. Ze maken een drankje waardoor juf Maanzaad blind wordt, juf Roos weet niet wat ze moet doen ze is hopeloos. Maar vlak voordat juf Maanzaad de school verliet gaf ze juf Roos een mega dik boek. Juf Roos vindt het een te dik boek om te lezen. Maar misschien moet ze toch een kijkje gaan nemen in het boek.

De acteurs/actrices moesten juffen spelen die eigenlijk geen juffen wilden zijn. Ik vind dat ze het goed hebben overgebracht. Elke juf had wel een ding waardoor ze eigenlijk geen juf wou zijn, behalve juf Roos en juf Maanzaad die willen heel graag juf zijn. Ze hebben allemaal goede juffen gespeeld (al zijn de juffen in het echt wel wat liever). Ze hebben het gewoon ronduit super goed gedaan. Trouwens de gymlerares, Juf Kruitvat gaat een erg leuke gymles geven.

De kostuums waren typische juffen kostuums die je in stripboeken/tv zou zien. Het waren echt prachtige kostuums, in het begin dacht ik dat het zo ging blijven maar naarmate het verhaal verder ging hadden ze steeds meer iets strengere/stoere kleding aan wat goed werkte met het verhaal. In een stukje in het verhaal gebeurt er iets heel leuks (ik zeg niet precies wat ) alle juffen dragen hele gekke disco kleren dat ziet er erg grappig uit.

Het decor was erg mooi en simpel. In het begin was het een klaslokaal maar uiteindelijk veranderde het naar een griezelig bos dat erg mooi was.

De muziek en dans waren echt heel mooi. De dans was vooral dramatisch maar ook niet zo heel ingewikkeld. De muziek was griezelig maar niet heel erg het was vooral zang. Trouwens Juf Blauwzuur heeft een solo die ze echt prachtig zingt!

Ik heb heel erg genoten van deze wonderlijke voorstelling. Ik raad het aan om hier met je familie naartoe te gaan het is spannend, grappig, mooi en een beetje herkenbaar voor kinderen op de basisschool Het was leuk en ik ben erg blij dat ik er naartoe ben gegaan.

Recensie door Maarten

Door: Maarten Zoutendijk

Leeftijd: 10 jaar        

Gezien in: Wilminktheater Enschede

Wanneer: 9 februari 2020

Toen ik de zaal binnenkwam was het gordijn nog dicht. Al snel kwam een stel dames (juffen) voor het gordijn en zij voerden een discussie. Eén van de vrouwen deed me denken aan juffrouw Bulstronk uit het boek van Mathilda. Al snel kwam er een nieuwe juf bij, juffrouw Roos, en zij hield erg van kinderen. De overige juffen deden dat niet. De hoofdjuf moet weg, vinden de overige juffen, en ze smeden daarom een gemeen plannetje. Ze maken haar blind… Juf Roos, de stagiaire, maakt haar weer ziend en wordt uiteindelijk de nieuwe baas van de school. Dat lukt haar mede omdat de gymjuf (die zo op juffrouw Bulstronk leek) de kant van juf Roos kiest.

De muziek was van tevoren opgenomen, er was dus geen live muziek. De muziek voegde erg veel toe aan het verhaal, bijvoorbeeld als er werd getoverd dan klonk er enge muziek. Als er iets vrolijks was, dan klonk er vrolijke muziek. De spelers dansten tussen de vertelscènes door ook, dat zag er prachtig uit. De vechtscène aan het eind vond ik heel goed, vooral omdat er zo goed getimed werd.

Het decor werd van bovenaf geregeld, er kwam dan bv een bos naar beneden of een schoolbord. Zo werd er snel gewisseld van situatie. De spelers maakten goed contact met het publiek, we moesten zelfs mee doen met de ochtendgymnastiek. Juf Roos sprak ons ook regelmatig aan alsof we in haar klas zaten.

De kostuums waren goed, maar waren ook erg grappig. Toen één van de juffen hoofdjuf mocht worden, trok zij een prinsessenjurk aan en begon ineens heel deftig te praten. Deze rol werd door een man gespeeld en dat vond ik heel knap.

Ik vond het een mooie voorstelling met veel humor, spannende momenten en veel fantasie. Het verhaal lijkt op een sprookje maar heeft ook dingen die uit een waargebeurd verhaal zouden kunnen komen. Er werd bijvoorbeeld getoverd, maar er werd ook gewoon lesgegeven. Na de voorstelling hebben we gedanst.

Recensie door Yara

Door: Yara Verhoeff      

Leeftijd: 10 jaar               

Gezien in: de studio van mijn vader     

Wanneer: 14 mei 2020

Deze voorstelling heb ik gezien als registratie door de corona situatie.

De directrice, juf Maanzaad, is nog heel ouderwets en de juffen zijn er klaar mee. De juffen proberen haar de hele tijd te vergiftigen of te doden. Er duikt opeens een meisje op genaamd Klaproos die juf wil worden. De andere juffen gebruiken haar om de directrice te doden. Het zijn heksen omdat ze kunnen toveren. Het plan om haar te doden mislukt in plaats van ziek of dood wordt ze blind maar de anderen juffen behalve Klaproos vinden het goed genoeg. Ze kan inmiddels geen les meer geven. Dus nu moet er  beslist worden wie de hoofdjuf wordt. Maar dat is niet zo gemakkelijk.  In het begin wordt er gestreden tussen juf Kruidvat en juf  Blauwzuur. Dan vindt juf Stroop dat zij het moet worden. Uiteindelijk wordt juf Klaproos het omdat zij goed hart heeft.

Juf Kruidvat (Sabrina NaberMacnack): is in het begin heel gemeen maar als ze merkt dat alles in de soep loopt besluit ze behulpzaam te zijn voor juf Maanzaad

Juf Blauwzuur (Roosmarijn Luyten) : is het ergst van allemaal. Zij doet wel lief maar ze probeert haar mening door te drammen.

Juf Klaproos (Isabella Houdtzagers): is lief houdt van kinderen helpt juf Maanzaad met haar blindheid. Ze vindt haar ook niet ouderwets maar juist zorgzaam.

Juf Maanzaad(Manon Nieuweboer) : zij is directrice van de school en blind gemaakt door de andere juffen.

Juf Stroop (Serano Pinas) : Zij houdt ontzettend van aandacht en zit de hele tijd op haar smartphone. Ik vond haar geweldig.

Juf Blaaskat (Luuk Weers) : is de assistente van degene die het verhaal de macht heeft.

Ik vond het jammer dat ik de danstaal van de dansers die ook meespeelden niet zo goed begreep.

De kostuums, gemaakt door Judith de Zwart, bleven eigenlijk de hele voorstelling hetzelfde. Soms deden de spelers een jasje aan over hun kleding aan. Juf Stroop deed één keer een andere jurk aan. Het had van mij meer afwisseling mogen hebben

Decor is gemaakt door Sanne Danz, die prijzen heeft gewonnen. Elk personage had een eigen decor. Zo had Stroop opvallend decor met paarse gordijnen met gouden linten die bij haar jurk paste. En Blauwzuur met donkere groene lucht en zwarte bomen.

Ik vond de voorstelling echt superleuk maar soms ook wel eng en lastig te volgen. De voorstelling had humor. De personages waren grappig en leuk. Het publiek werd in het verhaal betrokken door ze aan te spreken. Wat ik heel bijzonder vond was hoe ze het publiek konden laten schreeuwen en meteen daarna stil te krijgen. Wat ik minder goed vond was dat ze in de voorstelling heel vaak in het Engels werden gezegd. Dat kan voor kleine Nederlandstalige kinderen lastig zijn. Mijn voorstel zou om moeilijke Engelse woorden te vertalen.

Deze voorstelling ga ik echt nog een keer live zien omdat je als publiek beter betrokken wordt. Ga je dan met mee?

Recensie door Ebby

Door: Ebby

Leeftijd: 11 jaar

Gezien in: Wilmink theater

Wanneer: 9 februari 2020 

Ik vond het een super leuke voorstelling: het was spannend, grappig en mysterieus. Het ging over een stel gemene juffen, die een geniepig plannetje hadden. De lieve juf Roos die nieuw was op de school vonden ze maar raar. De directrice was heel lief en aardig. De gemene juffen wilden haar weg hebben en gingen hun eigen gang. De school werd een zooitje, hun plannetje was gelukt om directrice Maanzaad weg te krijgen.

Er moest een nieuwe leider gekozen worden. Alle gemene juffen wilden de leider wel zijn maar Juf Roos wou dat dus juist helemaal niet, ze liet de rest van de juffen hun gang maar gaan. Toen de leider gekozen was ging er nog meer mis. Ze probeerden er allemaal voor te zorgen dat zij alsnog de leider werden. Uiteindelijk kwam directrice Maanzaad alsnog terug alles kwam weer goed door Juf Roos en zij werd de leider.

De kostuums zijn allemaal anders, en de acteurs wisselen vaak van kleding. Er werd ook gezongen dat vond ik echt super mooi. De muziek was mysterieus, alsof je even in een andere wereld zit. Het decor bestond uit een paar stoelen en een schoolbord. Uit het plafond kwamen de grote panelen met daarop een bos of decor van gordijnen van een podium. Op de mysterieuze muziek werd veel gedanst. De acteurs speelden heel goed en het leek allemaal echt. Ik vond het heel knap omdat ze vaak heel serieus moesten zijn. Ik vond het een hele leuke voorstelling omdat het over iets gaat waar je elke dag mee te maken hebt namelijk school. 

Recensie door Amber

Door: Amber Jonkers

Leeftijd: 9 jaar

Gezien in: Wilminktheater Enschede

Wanneer: 9 februari 2020

Er zijn 8 juffen. Er is een juf Roos, zij is stagiaire en heel lief. De andere juffen waren dat niet. Er is ook een juffrouw Maanzaad, zij is directrice van de school. De juffen willen haar weg hebben, behalve juf Roos die vind haar juist heel lief. Uiteindelijk was het zover dat ze juffrouw Maanzaad blind hebben gemaakt. Roos heeft haar heel goed geholpen op dat moment, ook nog de gymjuffrouw Kruidvat hielp haar verzorgen. Het was de juffen eindelijk gelukt om de school over te nemen, maar dit was niet goed voor de school.

Het was een bokkig avonturenverhaal, waarin het decor eerst een klaslokaal is, maar ook zo in een bos veranderde. De juffen gaven tijdens schooltijd het goede voorbeeld, maar als de school uit was, gooiden ze hun haren los! Het is een voorstelling met veel dans (ballet), mooie decorwisselingen, humor en af en toe een spannend liedje.

De voorstelling is een beetje donker. Het is wel druk, er waren veel wisselingen van scènes en decor. Juf Kruidvat is een gymleraar in het stuk, toen moesten wij mee doen. Dat vond ik leuk. Je bent op veel plaatsen in de musical, al die plaatsen hebben een geur, dat was wel cool.

Ze hadden mooie kostuums aan. Zoals een roze jurk. Verder was het opzich niet heel bijzonder want het was gewoon een school outfit eigenlijk. Dat waren witte blousejes, maar ze kleden zich regelmatig om.

De acteurs speelden heel goed. Ik vind dat zij gewoon echt in hun rol zaten en dat vond ik wel bijzonder. Er werd wel veel beetje boos gespeeld, maar dat is toch best moeilijk om te spelen en dat weten veel mensen niet. Het podium was spannend. En die was alsmaar anders. Ik heb bijvoorbeeld, een school, achter een doek. En in een bos. Was allemaal erg mooi gemaakt, snelle wisselingen van school naar bos.

Ik vond het een bijzondere voorstelling en ik zou er nog vaker naar toe willen. Op het eind was er ook nog een silent disco. Voor de jonge kinderen een leuke aanvulling!

Recensie door Doris

Door: Doris Zuijderland

Leeftijd: 10 jaar

Gezien in: thuis        

Wanneer: 30 april 2020    

Ik zag in quarantaine het toneelstuk Juffenballet. Doordat een voorstelling met publiek gefilmd was kon ik het thuis nog kijken. Website: https://www.maastd.nl/voorstelling/juffenballet/

Het begint met dat de juffen aan het begin van schooljaar voor het doek staan te wachten op het hoofd van de school. Ook de nieuwe juffrouw, juf Klaproos, die te laat komt. Als daarna het hoofd is aangekomen gaat het doek open en begint het toneelstuk.

Al snel wordt duidelijk dat de hoofdjuffrouw, juf Maanzaad, en juf Klaproos niet zo goed liggen bij de andere juffen. De andere juffen willen juf Maanzaad eigenlijk weg hebben zodat ze zelf de baas kunnen worden en de school helemaal kunnen veranderen. Daarvoor hebben ze allemaal sluwe plannetjes bedacht. Juf Klaproos en juf Maanzaad zijn juist bezig met wat goed voor de kinderen is, en hebben niet door waar de andere juffen mee bezig zijn. Het verhaal is superspannend maar ook heel grappig.

In het toneelstuk komt heel veel dans en zang voor. Er zijn twee acteurs die geen tekst hebben maar alleen maar dansen, en die konden dat ook supergoed. Ook werd er gewerkt met een soort tekens voor elk woord, bijna als gebarentaal. Dus er zat heel veel beweging in het toneelstuk. Op een gegeven moment werd er zelfs een work-out met de kinderen in het publiek gedaan, dat vond ik heel grappig.

Het toneelstuk wordt gespeeld door zes acteurs, en dus de twee dansers. Ook konden sommige acteurs best goed dansen. De zes acteurs speelden allemaal een van de juffen. Het grappige was dat twee van de acteurs eigenlijk man waren, zij speelden dus een vrouw. Dat was heel goed gedaan. Je hoorde de hele tijd allemaal rare stemmetjes, dat bleken uiteindelijk de dansers dan te fluisteren. Je kon deze stemmetjes niet echt verstaan, het was meer gesis, en dat klonk best spannend. Alle rollen werden best overdreven gespeeld: de acteurs trokken veel rare gezichten. Doordat ik het op film zag, zag je dat extra goed, omdat het soms van dichtbij was.

Ik vond het decor heel mooi. Eerst was het echt een klas, daarna werden het bomen, en daarna veranderde het weer in een klas. De overgangen vond ik supermooi. Er waren veel verschillende kostuums, ook omdat er op een gegeven moment een modeshow kwam waarbij ze allerlei soorten kostuums lieten zien.

Ik vond het een leuk toneelstuk. Ik had het liever in het echt willen zien, in het theater, maar thuis was het ook gezellig om het samen met mijn moeder te kijken.

Pin It on Pinterest

Deze website maakt gebruik van cookies.