Recensie:
Lampje van Maas theater en dans

 

Hieronder vind je de recensies door de Podiumkids Kinderjury over de voorstellingen Lampje van Maas theater en dans.

Lampje van Maas theater en dans - door Ebby

Door: Ebby Winter

Leeftijd: 11 jaar        

Gezien in: schouwburg Hengelo

Wanneer: 15 februari 2020

 Lampje is een nieuwsgierig meisje, haar vader is vuurtoren wachter. Hij loopt moeizaam, dus moet Lampje elke avond het licht in de vuurtoren aan doen. Op een dag waren de lucifers op en moest Lampje nieuwe gaan halen. Dat was zwaar er was heel veel wind en het stormde. Het lukte uiteindelijk niet om het licht aan te doen.

Lampje moest naar het “zwarte huis” waar een “monster” leeft. Lampje ontdekt uiteindelijk het monster en samen beleven ze veel avonturen.

Ze hadden allemaal andere kostuums, bijvoorbeeld Lampje had een donkerblauw broekpakje aan. Decor: er waren allemaal rotsen, een vuurtorentje en een keuken. Er werd veel gezongen, echt prachtig. De acteurs speelden heel mooi en geloofwaardig. Ik vond het een leuke voorstelling omdat er veel fantasie in zat.

Lampje van Maas theater en dans - door Yara

Door: Yara Verhoeff

Leeftijd: 10 jaar        

Gezien in: Maaspodium

Wanneer: 14 December 2019   

Toen ik die avond het theater binnen liep viel het mij meteen al op dat alle medewerkers van het Maaspodium lucifers op hun borst hadden gespeld. Er was een heel schema bedacht. Om 18.00 uur was er eerst een biologisch diner voor het publiek. Toen we de zaal in mochten zag ik dat de zaal bomvol was. Het was uitverkocht. Hoe Maaspodium dat allemaal organiseert vind ik echt fantastisch. Kortom, die avond was te gek, echt een beleving en een hele mooie voorstelling.

De voorstelling gaat over een meisje Emilia (Lampje) dat bang is dat haar vader het niet zonder haar redt. Zij is bij haar vader weggehaald omdat hij haar sloeg. Zij vergat een keer lucifers te kopen voor het vuurtorenlicht waardoor er een schip op de rotsen liep. Ze kwam in een huis terecht van een admiraal. In dat huis woonde Martha die het huis onderhield en haar twee zonen Lenie en Nick en een hond. Bovenin de toren woonde er ook een monster, Edward. Iedereen was bang voor hem maar Lampje niet en wou wel voor hem zorgen. Daarna werden Lampje en Vis, zoals Lampje Edward noemde omdat hij een vissenstaart had, onafscheidelijke vrienden en beleefden ze veel avonturen.

Het decor vond ik heel mooi en was zo gemaakt dat het gedraaid kon worden. Elke keer als de acteurs het decor draaide dan werd het een andere locatie. Zoals de woonkamer van het huis van de admiraal, de buitenkant van de vuurtoren, het hoge hek buiten, de kamer van Vis en een kermis. Op de rotsen stonden kleine huisjes met lampjes erin zodat het leek alsof er iemand in woonde. Als de acteurs ergens naar toe moesten liepen ze om het decor heen.

De muziek is gecomponeerd en gespeeld door Djurre de Haan en David Corel. Links in de hoek van het podium stonden zij opgesteld met negen instrumenten waaronder een paar gitaren, een contrabas, een keyboard en elektronisch apparatuur. Zij verzorgden ook de natuureffecten zoals de zee en de wind. Ik vond de muziek prachtig die sferisch perfect paste bij het verhaal en maakte de voorstelling voor mij af.

Er waren vier acteurs maar minstens 18 personages. Ik vond Anne Fe de Boer de grappigste acteur omdat zij heel dramatisch kon spelen als de verwarde Martha of een prachtige zeemeermin tot aan een rare vrouw met een raar gezicht op de kermis. Rosa van Leeuwen die Lampje speelde heb ik persoonlijk gezegd dat ik het ongelofelijk vind hoe zij een kind van 7 speelt terwijl zij zelf 31 is.

Iedereen was onder de indruk van de voorstelling en dat vind ik terecht. Ik vind dat regisseur Moniek Merkx een goede weergave heeft gemaakt van het boek. Stukjes tekst van de voorstelling komen direct uit het boek. Veel scenes zijn hetzelfde maar sommige dingen zijn anders. Een voorbeeld is dat in het boek het huis van de vader van Lampje dichtgetimmerd is maar niet in de voorstelling. Ook komen sommige personages uit boek niet voor in de voorstelling zoals Johan die ik wel een beetje miste. Ik zou iedereen aanraden om eerst het boek te lezen want dan krijg je het volledige werkelijke verhaal. Maar ik zou zelf voor de mooie sfeer nog een keer willen gaan en nu jij!

Lampje van Maas theater en dans - door Maarten

Door: Maarten Zoutendijk

Leeftijd: 10 jaar

Gezien in: schouwburg Hengelo

Wanneer: 15 februari 2020

Toen ik de zaal binnenkwam stonden er rotsen op het podium, met daarop een dorpje en een vuurtoren. De voorstelling begon met een band die best mooie muziek speelde. We maakten kennis met Lampje, die de vuurtoren iedere avond moet aansteken. Als haar dat op een avond niet lukt moet ze zeven jaar werken in het zwarte huis van de Admiraal en zorgen voor het monster dat er woont. Zij raakt bevriend met het monster en ontdekt iets heel bijzonders aan hem.

Links op het podium stond de band die mooie muziek speelde. Zij speelden niet alleen liedjes, maar maakten ook de geluiden die bij het verhaal hoorden. Denk daarbij aan bijvoorbeeld de zee. De vader van Lampje (die eigenlijk Emilia heette) speelde ook in de band. Zo liep de band en het spel mooi in elkaar over. Een aantal spelers speelden moeiteloos verschillende rollen door snel van kleding of kapsel te veranderen. De kostuums waren niet erg ingewikkeld, maar het pasten wel precies bij de personages.

Ze speelden wel naar het publiek toe, maar maakten geen echt contact met het publiek. Het stuk waarin Edward ontdekt wat het wél kan, namelijk zwemmen, was spectaculair. Het leek echt of hij over het podium zweefde als door het water.

Het decor zat heel slim in elkaar, het paste goed bij het verhaal. Door een enkele draai aan het blok dat de rots was, zag je de kermis of de vuurtoren. Wéér een draai en je zag de kamer van Martha of er bovenop de kamer van Vis (zoals Lampje Edward het monster noemde). Zonder het decor was de voorstelling niet gelukt.

Ik had het boek al voor de voorstelling gelezen, waardoor ik goed begreep waar het verhaal over ging. Maar ook zonder die kennis is het een prachtig stuk.

Lampje van Maas theater en dans - door Amber

Door: Amber Jonkers

Leeftijd: 9 jaar

Gezien in: Schouwburg Hengelo       

Wanneer: 15 februari 2020       

Lampje’s vader kon niet goed lopen en daar begon het al. Lampje zelf moest toen alsmaar de vuurtoren aan doen. Maar de lucifers waren bijna op. Lampje had er nog maar 1 en de wind blies de lucifer uit. Ze moest toen naar het dorp nieuwe lucifers kopen, maar dat was nog maar het laatste pakje. De vader riep de hele tijd dat het licht is nog niet aan is, schiet op schiet op! Eigenlijk zou hij dat moeten doen. Dat laatste lucifer pakje wordt door de wind heel hard weggeblazen. De hele nacht is er geen licht aan geweest bij de vuurtoren. Dat was gevaarlijk voor de boten. Er zonk zelfs een boot, omdat het licht niet aan was.

Die morgen kwam ook de burgemeester, die had het verhaal dat Lampje het had gedaan. De vader wou niet dat Lampje in de problemen kwam, dus ze moesten liegen en dat deed Lampje ook. Lampje moest toen mee met de burgemeester, ze ging met de burgemeester naar een soort opvang. Er viel ook de hele tijd een kist, daar schrok ik van, maar het was ook grappig.

Ik vond het ook wel weer eng want in dat huis was ook een meerminman. Die was een beetje kwaadaardig. Maar Lampje kon niet lezen en de meerminman wel dus die ging Lampje leren lezen. Ze snapte er niks van en daarom vond zij het niet leuk en ging ze weg. De meerminman snapte het juist wel en hij wilde het nog een keer proberen, maar dan met makkelijke woorden. Lampje zegt, oke nog een keer. Z.O.N wat staat er vraagt de meerminman. Weet ik niet, ik kan het niet, misschien zon. Ja! Echt dit is leuk toen leerde Lampje lezen en de meerminman ging vrij zwemmen.

De acteurs speelden ontzettend goed. De meerminman was heel sterk want hij maakte allemaal coole trucjes. Wat ik leuk vond was dat ze heel goed in hun rol zaten en dat is best moeilijk. Ze hadden fantasie gebruikt, alles was heel klein. Ik vond alles zo ontzettend leuk! Ik meen het, echt respect!

Ik zei al dat ze hun fantasie hadden gebruikt op het podium. Zoals de vuurtoren was heel klein maar eigenlijk in het echt heel groot. Als je in het dorp bent was alles ook heel klein en dat vind ik dan weer leuk. Ik wist wel echt waar ik was.

De kostuums dat ze aan hadden vond ik heel toepasselijk bij de musical. Lampje had een blauwe jurk aan, maar later kreeg zij nog zo’n spijkerjasje aan. De meerminman had niet zo veel aan. De wind had een hele grote zwarte cape aan.

Ik ben zeer tevreden over deze voorstelling. Ik vond het leuk zoals ik al zei, dat ze hun fantasie hadden gebruikt. Elk detail was er gewoon. Ik zal iedereen de voorstelling aanraden, want het is namelijk een mooie voorstelling. Ik wil hier ook echt nog een keer naartoe!

Lampje van Maas theater en dans - door Doris

Door: Doris Zuijderland

Leeftijd: 10 jaar

Gezien in: de Krakeling, Amsterdam

Wanneer: 31 januari 2020

Het toneelstuk begon met de wind, die werd gespeeld door een zwangere vrouw. En een boot, een klein scheepje, dat vastgehouden werd door Lampje. Het scheepje voer tegen de rotsen aan, een deel van het decor. Het hele decor bestond uit een groot blok dat tijdens het toneelstuk een paar keer gedraaid werd. Aan de kant die we eerst zagen zag je rotsen, een klein stadje en een vuurtoren. Het was bijzonder omdat de acteurs dus eigenlijk veel groter waren dan het stadje, de vuurtoren en het bootje; en toch geloofde ik het verhaal.

Het verhaal gaat over Lampje, een meisje dat alleen met haar vader in een vuurtoren woont. Haar moeder is overleden, maar ze praat nog wel met Lampje. Elke dag moet Lampje de vuurtorenlicht aansteken omdat de vader mank loopt. Op een dag gaat het fout omdat de lucifers op zijn, en dan begint het verhaal. Het toneelstuk is gebaseerd op het boek Lampje van Annet Schaap, en het lijkt er heel erg op. De eerste zinnen zijn zelfs precies hetzelfde. Het verhaal van Lampje is heel spannend, met ook veel grapjes. Het is soms ook best eng, en ook soms verdrietig, maar vooral erg mooi.

Het stuk werd heel goed gespeeld. De verdrietige momenten waren ook echt verdrietig. Sommige acteurs speelden heel veel rollen, dat was leuk. Ook werd er in gedanst, heel mooi, door Vis. En er werd mooi gezongen. Er waren een gitaar en andere muziekinstrumenten. En Lampje was echt Lampje, best zoals ik me voorstelde uit het boek.

Ik vond het een heel mooi en bijzonder decor. Ik vond het bijvoorbeeld leuk dat ze in het kleine stadje op de rotsen een minidraaimolen zetten toen het in het verhaal kermis was. Als het decor werd omgedraaid zag je bijvoorbeeld de binnenkant van een kermistent en het zwarte huis. Het was heel mooi gemaakt. Na afloop mocht ik even kijken achter het decor. Ik vond ook de kostuums heel mooi gemaakt. Ze pasten goed bij de rollen. Bijzonder mooi vond ik het pak van de zeemeermin.

Ik had zelf het boek Lampje al gelezen. Dat vond ik heel mooi. Het toneelstuk bleek even mooi te zijn. Maar je kunt er ook heel goed naartoe gaan als je het boek niet hebt gelezen.

Lampje van Maas theater en dans - door Boet

Door: Boet Blijlevens        

Leeftijd: 11 jaar

Gezien in: schouwburg Hengelo

Wanneer: 15 februari 2020

Het verhaal gaat over een meisje genaamd Emilia oftewel Lampje. Lampje woont bij haar vader in een vuurtoren, haar moeder is gestorven. Lampjes vader is slecht ter been dus moet Lampje elke avond het vuurtorenlicht aandoen, maar door de wind vallen alle lucifers in het water. Lampje rent snel naar het dorp om nieuwe te halen maar ze is te laat, er is al een boot gebotst tegen de rotsen. De volgende dag komen er 2 vrouwen: 1 van de kustwacht en 1 van jeugd zorg (denk ik). Lampjes vader zegt dat Lampje naar haar kamer moet maar ze gaat er toch bij staan en ze zegt allemaal dingen die haar vader zei dat ze niet mocht zeggen. Lampjes vader wordt boos en slaat haar. Lampje wordt meteen weggehaald bij haar vader en naar het huis van de generaal gebracht. Lampje wil daar absoluut niet heen, ze heeft allemaal verhalen gehoord van mensen in het dorp dat daar een bloeddorstig monster woont. Ze vindt het maar eng maar ze gaat toch op onderzoek uit. En wat is dat rare torentje toch en is het monster nou wel zou bloeddorstig als ze dacht?

Sommige acteurs/actrices moesten meerdere rollen spelen dat deden ze erg goed. Elke rol heeft een heel ander karakter dan een andere. Daarmee hebben ze goed gespeeld het leek alsof het echt gebeurd was. En Lampje deed het heel goed, ik moest soms hard om haar lachen en soms had ik een beetje medelijden met haar.

Ik weet niet precies hoe ik het kan uitleggen qua kostuums. Elk karakter had namelijk een ander kostuum, die wel supermooi bij de karakters pasten. Je wist direct wie ze speelden. De vader van Lampje had bijvoorbeeld echte kleren aan van een scheepsman en dienstmeid Martha had een typische zwarte jurk met een schort erover aan.

Het decor hadden ze heel mooi/goed/knap gedaan. In het begin zag je rotsen, een paar minuscule huisjes, het huis van de generaal en de vuurtoren. Ik dacht dat het zo ging blijven maar ze gingen het draaien. Er zaten wieltjes onder die ze vast konden maken dus ze konden alles gewoon draaien waardoor het hele decor veranderde: dan weer de keuken, dan bovenop de keuken de kamer van het monster, dan was het ineens het dorp met de buurvrouw en de kermis was ook supergaaf gedaan. En ik vond het heel knap hoe ze over de rotsen liepen en sprongen. Dat dat allemaal goed ging, heel knap.

De muziek/dans vond ik echt prachtig. Er was een band die verschillende instrumenten bespeelde, een man in die band (Djurre de Haan) zong ook bijna alle liedjes en hij zong echt super mooi. Ik vond echt dat hij een prachtige stem had en zijn stem paste goed bij het verhaal. Er was ook nog een dame die korte stukjes zong wat ook echt super mooi was. De dans werd voornamelijk gedaan door het monster, hij kon echt heel mooi dansen soms viel hij bijvoorbeeld op de grond wat dan bij de dans hoorde maar toch zag het er soms pijnlijk uit, ik vond het heel knap.

Het was echt een hele mooie voorstelling met actie, veel humor en verdriet. Ik raad het sowieso aan om met je familie hier naar toe te gaan het is leuk voor kinderen en volwassenen omdat iedereen het een beetje anders begrijpt. Het is alleen soms wel een beetje ingewikkeld maar voor de rest vond ik het een top voorstelling.

Pin It on Pinterest

Deze website maakt gebruik van cookies.