Recensie:
Mijn moeder is een diva van De Toneelmakerij

 

Hieronder vind je de recensies door de Podiumkids Kinderjury over de voorstellingen Mijn moeder is een diva van De Toneelmakerij .

Recensie door Ebby

Door: Ebby Winter

Leeftijd: 11 jaar        

Gezien in: Theater de Krakeling, Amsterdam

Wanneer: 14 februari 2020

De voorstelling ging over een tweeling: Victor en Valencia. Hun moeder is een vreselijke diva die beroemd is. Ze hebben een papagaai Papie. Hun moeder die was op haar kamer aan het “bijtanken”. Moeder is heel deftig. Valencia blijft altijd thuis bij haar moeder. Victor gaat stiekem naar het buurthuis om gitaar te spelen. Daar krijgt hij les van een hele aardige gitaarleraar, samen gaan ze vaak leuke dingen doen. Victor heeft een gitaar optreden in het buurthuis, als hij thuis komt gaat hij in een hoekje van de kamer zitten. Het ging namelijk heel slecht. Uiteindelijk gaat Valencia ook naar buiten.

Het decor was een huiskamer maar er stonden niet zo veel spullen in. De kostuums waren heel simpel maar toch heel mooi bij het stuk, ze waren in het zwart gekleed. Er was veel spannende muziek. De acteurs speelden heel mooi. Ik vond het knap wat ze deden, ze speelden het maar met drie acteurs. ik vond het een mooie voorstelling omdat het in het begin heel spannend was. Mij sprak het persoonlijk niet zo aan, ik denk namelijk dat het niet echt geschikt is voor kinderen tot twaalf jaar.

Recensie door Boet

Door: Boet        

Leeftijd: 11 jaar

Gezien in: De Krakeling, Amsterdam        

Wanneer: 14 februari 2020

Het verhaal gaat over een broer en een zus: Viktor en Valencia. Viktor en Valencia hebben een moeder die vroeger heel beroemd was maar nu ze ouder is alleen nog maar in bed ligt om bij te tanken en te roken. De moeder heeft Viktor en Valencia een aantal regeltjes over het leven geleerd: muzikanten zijn luie mensen, aardige mensen willen geld van je en dat verliefdheid maar even duurt en nep is. Viktor en Valencia houden zich hun hele leven aan deze regeltjes ze weten niet beter. Totdat op een dag Valencia erachter komt dat Viktor gitaarles krijgt van de gitaarleraar. Valencia is woest op Viktor en wil er alles aan doen om Viktor te laten denken dat je niks moet doen waar je niet goed in bent. Viktor vind het moeilijk. Moet hij zijn zus in de steek laten en zijn dromen achterna gaan of voor eeuwig thuis blijven?

De twee acteurs en de actrice hadden erg veel tekst. Ik vond het daarom ook erg knap want eigenlijk waren ze bijna 75 minuten aan het praten. Al zijn Viktor en Valencia in het echt volwassen deden ze je toch geloven dat ze kinderen waren, en dat deden ze erg goed. Ze hebben de voorstelling ook heel leuk gemaakt ze hebben echt de perfecte auteurs voor deze rollen gekozen. Toen ik naar de voorstelling ging kijken was het de eerste keer dat ze Mijn moeder is een diva gingen spelen en voor een eerste voorstelling hebben ze het echt heel goed gedaan.

De kostuums van Viktor en Valencia deden me een beetje denken aan The Addams Family. Het waren donkere kleren met op één mouw strepen. Daaraan kon je zien dat ze tweeling waren. Het kostuum van de gitaarleraar was een echte hippie outfit wat ook leuk bij zijn karakter past.

Het decor was een huiskamer met twee kleine bankjes, een kapstok, de mand van de dode hond en een stok voor de vogel pappi. (en nog drie deuren) Het decor bleef eigenlijk de hele tijd wel zo, alleen als ze bijvoorbeeld in het buurthuis waren gingen de gordijnen dicht zodat je de huiskamer niet meer kon zien.

Er was niet echt muziek of dans, alleen soms een Spaans/Braziliaans liedje op de gitaar en Valencia zong aan het einde nog heel mooi.

Ik vond het een leuke voorstelling maar ik had iets anders verwacht door de titel en de poster. Ik dacht dat het om de moeder ging maar de moeder zie je niet eens daarom vond ik eigenlijk dat ze het beter: ‘Kinderen van een diva’ hadden kunnen noemen. Het duurde niet al te lang en dat is altijd wel fijn bij een familievoorstelling. Ik raad het aan maar niet voor wat kleinere kinderen want daarvoor is het denk ik misschien een beetje te ingewikkeld. Persoonlijk werd ik niet heel erg aangetrokken door dit toneelstuk maar waarschijnlijk vinden andere mensen het wel wat leuker.

Recensie door Guus

Door: Guus van Raak

Leeftijd: 11 jaar

Gezien in: Podium Hoge Woerd, Utrecht

Wanneer: 29 februari 2020

Mijn moeder is een diva gaat over Victor en Valencia, de zoon en de dochter. Hun moeder is een diva en is een modeontwerper. Hun moeder maakt hen van alles wijs. Ze zegt dat Victor en Valencia een tweeling zijn. En als zij dat zegt dan is het zo.

In het begin kwam er een postbode en die belde aan. Valencia doet de lampen uit en gaat in de hoek staan. Victor gaat op de grond liggen. Ze mogen eigenlijk de deur niet openen, want ze zijn bang dat de mensen die aanbellen slecht zijn. Het bleek een papegaai te zijn. Ze noemden hem Pappie. Hun moeder had al een papegaai, maar die was doodgegaan en dat wouden ze niet zeggen.

Victor had gitaarles, maar dat wist nog niemand. En toen moest hij een optreden doen in het buurthuis, maar hij mocht eigenlijk alleen naar buiten voor boodschappen. Hij durfde eigenlijk niet, maar de gitaar leraar duwde hem toch op het podium. Hij vond het heel eng en het mislukte. Toen hij weer thuis was ging hij naar zijn slaapkamer en moest even bijtanken. De gitaar leraar kwam lang en vroeg of Victor nog wilde spelen. Maar Valencia zei tegen Victor dat de gitaarleraar zich schaamde niet meer met Victor wilde spelen. Victor was erg verdrietig. Maar gelukkig kwam dat goed en toen gingen ze samen op reis.

Maar Viktor miste Valencia en ging terug verkleed al hun moeder omdat ze alleen maar naar haar luisterde. En hij zei dat Valencia gewoon naar buiten mocht. Toen werd ze boos omdat ze vond dat hun moeder hun bedrogen had en sloeg de papegaai dood. Ze kwam erachter dat hun moeder helemaal niet reageerde op hun vragen. En vanaf toen deden ze niet meer wat de moeder altijd wilde. Ze gingen met z’n allen naar het buurthuis en gingen zingen.

Het decor was de binnenkant van een huis. Twee deuren en twee stoelen en een tak waar de papegaai op zat. De muren waren blauw en het was een sombere sfeer. Achter een deur leefde de moeder. Telkens als ze het over haar hadden, verlichtte de deur van haar kamer en moesten ze dansen. Er ging soms een gordijn dicht, wat betekende dat ze in een andere ruimte waren, bijvoorbeeld het buurthuis. Ik vond het ook grappig dat ze boompjes neerzetten toen ze buiten waren.

De kostuums waren kleren met aan de ene kant een mouw met strepen van wit en zwart. Valencia had een jurk en Victor had een korte broek met een soort trui. Een beetje rare kleding, want het was niet echt gezellig.

Er waren veel geluidseffecten. Bijvoorbeeld dat de papegaai de hele tijd napraatte. En er was muziek van de gitaar die Victor en de gitaarleraar speelden. De acteurs speelden alsof ze echt in het huis woonden en lieten goed zien dat ze hun leven niet zo leuk vonden.

Ik raad je zeker aan om erheen te gaan, omdat het een leuke, grappige en rare voorstelling is.

Recensie door Doris

Door: Doris

Leeftijd: 10 jaar

Gezien in: De Krakeling, Amsterdam

Wanneer: 4 maart 2020

Aan het begin is er een heel groot gordijn dat langzaam open gaat. Dan zie je het decor. Het is de binnenkant van een huis, met weinig spullen, en drie deuren. Een is de voordeur, een de deur naar de WC, en een de deur van de slaapkamer van de moeder. Alle drie de deuren zijn dicht. De moeder ligt in haar kamer “te tanken”, zo noemen ze dat maar het is eigenlijk slapen, en sigaretjes te roken. In de woonkamer, dus de enige ruimte die wij ook echt kunnen zien, staan een jongen en een meisje. Ze heten Viktor en Valencia.

Het verhaal begint met dat Viktor een liedje speelt op zijn gitaar. Dan komt er een postbode een pakje bezorgen, maar ze doen niet open. In dat pakketje blijkt iets te zitten wat een grote rol speelt in het toneelstuk, maar ik verklap niet wat. Het toneelstuk gaat er over dat de moeder maar de hele tijd niet uit haar kamer komt, en dat haar kinderen (ze zijn al iets van 35!) maar blijven wachten tot ze wel een keer uit haar kamer komt. Maar dat gebeurt maar niet, want ze is een diva! In het begin zijn de kinderen heel braaf en lief en doen ze alles zoals ze van hun moeder geleerd hebben. Maar hoe langer de moeder niet uit haar kamer komt, hoe meer ze haar vergeten en hoe vrijer ze worden.

Het is eigenlijk helemaal niet een grappig verhaal, eerder een beetje verdrietig, maar door hoe het gespeeld werd was het vaak wel heel grappig. Er waren drie acteurs, de kinderen Viktor en Valencia, en de gitaarleraar. En er kwam nog een dier in voor, waarvan de gitaarleraar de stem deed, dat was heel leuk en knap. Valencia kon heel mooi zingen, dat vond ik leuk. En Viktor was vooral heel grappig. De kostuums waren best bijzonder. Viktor en Valencia hadden eigenlijk hetzelfde aan, alleen de jongen een broek en het meisje een jurk. Het decor was mooi gemaakt. Elke keer als het over de moeder ging keken ze naar de deur van de moeder, en scheen het licht daar ook op. Hoe langer het toneelstuk duurde, hoe minder vaak ze dat deden. Bijzonder was dat het toneelstuk dus over de moeder ging, maar dat haar rol niet gespeeld werd door iemand. Eigenlijk had ze de hoofdrol maar ze deed niet mee!

Ik vond het een leuk toneelstuk omdat het een bijzonder en mooi verhaal is en het ook vaak grappig was. Ik raad zeker aan om er heen te gaan.

Pin It on Pinterest

Deze website maakt gebruik van cookies.