Recensie:
Reis om de wereld in 80 dagen van Beumer & Drost

 

Hieronder vind je de recensies door de Podiumkids Kinderjury over de voorstellingen Reis om de wereld in 80 dagen van Beumer & Drost

Recensie door Guus

Door: Guus van Raak

Leeftijd: 11 jaar

Gezien in: Podium Hoge Woerd, Utrecht

Wanneer: 13 december 2019

 

Reis om de wereld gaat over twee mannen die naar de maan zijn gestuurd. De mannen mochten geen herinneringen meer hebben aan de aarde dus er was een hele grote muur die de maan afschermde. Er kwam elke keer een scheur in de muur als de aarde om de maan draaide. De twee mannen moesten elke keer als er een scheur kwam deze repareren, maar ze waren stiekem bezig om de muur juist kapot te maken. Elke keer als er een scheur kwam, gingen ze die beitelen en verven, omdat er ook controleurs zijn die elke keer als er een scheur is controleren of ze de scheur goed hadden gerepareerd.

Ik vond het decor heel erg mooi, omdat er een soort muur was waar een projector op scheen waardoor het super spannend werd. In die muur zaten allemaal vakjes waar dingen in waren verstopt. In een vakje zat een boek die ze hadden meegenomen van de aarde dat ze niet al hun herinneringen zouden vergeten. En er was ook een kar waar ze koffie in konden maken. Die kar was ook geprojecteerd. Ik vond het ook bijzonder dat het leek alsof de scheur echt in de muur kwam, terwijl ook dat geprojecteerd was.

De acteurs waren erg goed in hun rollen, omdat ze zich goed konden inleven in de rollen. En ze speelden ook twee rollen. Ze waren en de mannen die waren opgesloten en ze waren ook de controleurs, dus ze moesten zich altijd snel omkleden. Ik vond het heel knap. De twee mannen hadden witten kostuums aan. De controleurs hadden een leging en een lange jas aan en hakken. Ik vond de pakken goed bij de voorstelling passen.

Er waren heel veel geluidseffecten zoals een sirene als er een scheur kwam en nog heel veel andere dingen. Er was soms ook spannende muziek als de controleurs kwamen. Ik vond dat de geluidseffecten erg goed waren, omdat het goed bij de voorstelling paste. Ik vond het wel cool dat het begon met sirenes en met rook die rood was verlicht. Er werd veel licht gebruikt en dat was erg mooi.

Ze waren dus aan het werken aan het grote plan. Uiteindelijk kwamen de controleurs er achter dat ze een boek hadden. Dat mocht ook niet, want dat bracht herinneringen aan de aarde. Toen moesten ze naar een andere plek op de maan. Ze moesten om 9 uur weg, maar ze wisten dat de muur zou breken om 9 uur dus net toen de controleurs kwamen gingen ze weg. Op het scherm gingen ze terug naar de aarde, maar dat was weer geprojecteerd. Op het toneel waren de controleurs aan het kijken hoe ze weggingen.

Ik vond het ook cool dat er veel met schaduw werd gewerkt. Kort samengevat ik vond het wel leuk. Maar soms een beetje vaag. Pas op het einde werd echt duidelijk waar ze waren en waar ze mee bezig waren, en wat het doel was.

 

Recensie door Boet

Door: Boet 

Leeftijd: 11 jaar

Gezien in: Schouwburg, Hengelo      

Wanneer: 1 maart 2020

Het verhaal gaat over 2 mannen die druk zijn met het onderhoud van een oneindige muur. Maar je krijgt af en toe het idee dat ze een ander plan hebben met de muur. De scheuren die in de muur vallen maken ze heel mooi maar ze zijn wel heel bang voor de controleurs. Waarom, wat zijn ze van plan, en waar zijn ze eigenlijk?

Het decor is vrij simpel, een grijze muur. Maar door verschillende beelden die erop worden geprojecteerd is het niet saai. De schaftkeet is heel leuk gedaan, het klopt allemaal precies. Pas aan het einde van het stuk zie je wat achter de muur is. Wat ik een erg leuke plottwist vind.

De acteurs hebben het erg leuk overgebracht, ze waren met z’n drieën, al zag je een van deze drie vrijwel niet. De twee acteurs die je steeds zag speelden de schilders en de controleurs. Ze moesten snel van kleding wisselen en losten dit soms heel slim op met een lasser in de schaftkeet. Ze speelden goed, je kon merken dat de schilders echt bang waren en dat de controleurs echte zeurders waren.

De kostuums waren voor de schilders gewoon een witte overal en voor de controleurs een apart soort jasje met daaronder een zwarte maillot en een buiktasje met koptelefoon. Een van de twee acteurs liep dan heel gemeen, beetje met de benen gebogen en dat zag er echt vervelend uit. Een nare controleur. De andere was een vrouw die heel grappig liep met haar hakjes. Er was niet echt muziek of dans, soms hoorde je een paar geluidseffecten of een paar riedeltjes/deuntjes.

Ik vond het een super leuke/spannende en grappige voorstelling en raad het zeker weten aan om hier met je familie naartoe te gaan. Trouwens de titel Reis om de wereld in 80 dagen klopt niet helemaal, op het einde vertelden ze dat ze ineens een ander idee hadden maar de flyers en posters al waren gedrukt dus het gaat niet over de reis om de wereld in 80 dagen maar toch ook een klein beetje wel.

Wat ik ook super leuk vond was dat we aan het einde van de voorstelling allemaal vragen mochten stellen en het decor van dichtbij konden bekijken. De acteurs deden dit heel leuk!

Recensie door Doris

Door: Doris Zuijderland

Leeftijd: 10 jaar

Gezien in: De Krakeling, Amsterdam

Wanneer: 21 december 2019

Bij binnenkomst staat er een grote blauwe muur en je weet nog helemaal niet wat er gaat gebeuren. Daarna begint het en wordt het meteen spannend. Er komt rook achter de muur vandaan en er zit een scheur in de muur. Daarna is het verhaal heel spannend en avontuurlijk, en ook zeker grappig. Het is gebaseerd op het beroemde boek Reis om de Wereld in 80 Dagen van Jules Verne, maar eigenlijk komt dat er bijna niet in voor en maken ze er een heel ander verhaal van.

Aan het begin vond ik het best lastig te begrijpen omdat je niet zag waar ze precies waren en wat ze deden, en waarom. Maar al snel werd het mij duidelijker, alhoewel sommige dingen pas helemaal aan het einde duidelijk werden. Maar dat was niet erg want het ging niet alleen om het verhaal, maar ook over vriendschap, moed, en avontuur.

Het hele toneelstuk wordt zo’n beetje gespeeld door twee acteurs. Ze spelen vooral heel grappig; ze maken veel grapjes en doen leuke stemmetjes. Ze hebben ook grappige kostuums. Omdat er heel veel special effects zijn is er weinig decor; het enige wat er staat zijn een muur en een gereedschapskist. Daarmee vertellen ze het hele verhaal, heel knap.

Wat ik heel leuk vond was dat je aan het einde vragen aan de acteurs mocht stellen over het toneelstuk, niet alleen over het verhaal maar ook bijvoorbeeld over het decor. Ik raad het zeker aan om er naar toe te gaan!

Recensie door Maarten

Door: Maarten Zoutendijk

Leeftijd: 10 jaar    

Gezien in: Schouwburg Hengelo

Wanneer: 1 maart 2020

Anders dan de titel doet vermoeden gaat de voorstelling niet over het boek van Jules Verne, maar is het een volledig op zich staand verhaal. Het verhaal gaat over twee mannen die een muur moeten repareren, die na elke “passage” schade oploopt. Er wordt een beetje geheimzinnig over gedaan, waarbij de werkelijkheid pas aan het einde van het stuk naar voren komt. Nieuwsgierig geworden? Dan moet je naar de voorstelling gaan.

Het decor was heel goed gelukt. Het bestond uit een wit vlak, waarop dingen geprojecteerd werden zoals barsten en een bouwkeet. Er waren verschillende deurtjes in de wand aanwezig, die goed aansloten bij de projecties. De kostuums waren heel passend bij de rol. Er was niet echt muziek, maar het stuk werd wel ondersteund met geluidseffecten, rook en lichteffecten.

De timing van de spelers, op de soms ook bewegende projecties, heeft op mij de meeste indruk gemaakt.

Er was geen pauze, maar die was ook niet echt nodig. Na afloop mochten we allerlei vragen stellen en achter het decor kijken. Ik raad iedereen zeker aan te gaan kijken.

Recensie door Amber

Door: Amber Jonkers 

Leeftijd: 9 jaar

Gezien in: Schouwburg Hengelo       

Wanneer: 1 maart 2020

Er zijn twee schilders, nou ja dat dacht ik, maar eigenlijk waren ze dat niet. Ze hadden een plan, daar dacht ik nog niet echt aan. Het decor was een grote witte muur. Die witte muur was niet goed. Er waren steeds scheuren, die ze weer gingen repareren. Ze zaten op de maan (dat werd mij eigenlijk op het laatst duidelijk) en die muur stond er zodat ze niet weg konden en de aarde niet konden zien, maar dat wilden ze wel. Er waren ook controleurs, van hun mochten ze namelijk niet weg. Maar de schilders wilden naar de wereld. Hun plan was daarmee om de muur kapot te maken. En dat lukte! Steeds als er een scheur de muur zat, repareerden ze deze niet echt, maar verfden ze het alleen, zodat je het niet goed kan zien dat hij kapot is.

Ze hadden een witte schilderskleding aan. En de controleurs hadden op hun borst een gek schoudertasje om met gewoon bruine nette kleren. Het was niet heel spannend, maar het paste goed bij het stuk. Ook vond ik het knap dat ze zo snel konden omkleden, want eigenlijk er waren maar 2 acteurs met 1 helper.

De acteurs speelden erg goed en ze hadden ook nog allemaal leuke grapjes bedacht. Zo was het niet saai.

Het podium was een beetje saai, want het meeste gebeurde met projectie op die witte muur. Verder hadden zij dat leuk gedaan. Ook werd er een filmpje afgespeeld op het laatst, waardoor er veel verduidelijking kwam. Er waren er klapdeurtjes in de muur, dat waren de ramen van een bouwkeet. Ook het boek, waar het verhaal over gaat, had een plekje in de muur.

Ik vond het een leuke voorstelling zeker een aanrader. Het was ook leuk dat we na de voorstelling vragen mochten stellen aan de acteurs en dat we backstage mochten kijken. Het verhaal vroeg wel een beetje verduidelijking en die konden de acteurs zo geven!

Pin It on Pinterest

Deze website maakt gebruik van cookies.