Bremer Straatmuzikanten

De voorstelling ging over een stel afgedankte dieren die rondtrokken om muziek te maken. Er was een oude ezel, een kat die overal bang voor was, een hond met ADHD en een henhaan. Wat ik heel leuk vond aan deze voorstelling waren de kostuums. Het waren een soort poppen die de acteurs droegen. Bijvoorbeeld bij de kip: daar waren de benen van degene die de kip speelden de poten van de kip en de rest van de kip was als een soort zwemband om de heupen van de actrice. Alle acteurs droegen zwarte kleren waardoor ze minder opvielen en hun poppen juist meer. Ik vond dit heel erg creatief bedacht en het was erg goed uitgevoerd. De beweging van de dieren was erg goed gedaan. Het verhaal vond ik wat minder. Het was voor mij een beetje kinderachtig en ik werd er niet echt in meegevoerd. Ook vond ik het een beetje vaag en ik denk niet dat jongere kinderen alles kunnen begrijpen. Ik vond de muziek niet heel erg mooi, maar ze zongen wel heel goed. Wat ik ook leuk vond is dat alleen de kat praat en de rest van de dieren niet, die ‘praten’ alleen met hun instrumenten en met hun lichaamstaal.