Wintersprookje

Wintersprookje is een heel eigen bewerking van het oorspronkelijke verhaal van William Shakespeare. Dit wintersprookje was een heel grappige bewerking met veel muziek en dans. Er waren maar zeven acteurs op het podium waarvan twee live muziek maakten. Die muzikanten waren ook acteurs, voornamelijk figuranten. De acteurs waren allemaal heel goed en ze speelden heel grappig. Het verhaal was een soort deel 2 van het oorspronkelijke verhaal. Toch hoef je de Shakespeare-versie niet te kennen om de voorstelling te begrijpen, want ze werkten heel slim met flash-backs. De kostuums waren lekker overdreven en soms een beetje (leuk) raar. Hun decor was helemaal van hout. Ze konden met hun goede spel het decor op elke plek laten lijken die ze maar wilden. Er zaten grapjes in voor alle leeftijden en misschien een paar die de jongere kinderen niet begrepen, maar de ouders en de oudere kinderen wel leuk vonden. Ik zag dat het publiek meelachte en meeleefde en zelf deed ik dat ook. Omdat ze met maar zeven acteurs waren, speelden een paar acteurs dubbelrollen. Dat was niet raar en erg goed gedaan. Ook zaten er grapjes in die niet alleen met het verhaal te maken hadden, maar ook met de voorstelling zelf. Meer mag ik eigenlijk niet vertellen, want anders zijn er geen verassingen meer. 🙂